Blues – rock

Każdy z nas od czasu do czasu słucha muzyki rockowej. Jednak nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że wywodzi się ona z rock and rolla oraz ma swoje korzenie również w muzyce bluesowej. Częściowo jest to muzyka wywodząca się z jazzu (to w tym gatunku ma swoje źródło improwizacja, tak częsta w utworach rockowych, a zwłaszcza na koncertach. Cechą charakterystyczną jest również występowanie gitar.

Ten instrument w różnych odmianach (gitara akustyczna, gitara elektryczna) to podwalina rockowego grania i każdy kawałek z tego typu muzyki ma w sobie gitarowe brzmienia. Jeśli go nie ma, jest to tylko ekstrawaganckie odejście od zasady używania gitar, na przykład gdy jakiś utwór wykonywany jest a capella, albo tylko na jednym instrumencie. Co cechuje muzykę rockową, w odróżnieniu od poważnej, to duża rola zespołu. Tradycją jest, że utwory pisze się zespołowo (zwykle ktoś pisze teksty, ktoś inny muzykę, ale ogólnie utwór powstaje w ramach zespołu). Co ważne, trudno powtórzyć wykonanie utworu przez inny zespół, mimo posiadania nut i nagrań pierwowzoru. Co innego w muzyce klasycznej, tutaj wykonań może być wiele, i wszystkie takie same, równie piękne i wartościowe. W muzyce rockowej najważniejsze jest wykonanie autorskie, właściwie nie do podrobienie. I nawet gdyby ktoś grał, śpiewał lepiej, nic nie zastąpi wykonania przez autorów.

Dowodzą tego rzesze fanów, jakich mają zespoły rockowe na całym świecie. Dla nich lepsze będzie lekko zafałszowane wykonanie oryginalne, czyli przez autorski, uwielbiany zespół rockowy, niż przez kopiujących oryginał, nawet jeśli mają formalne wykształcenie muzyczne. Taka już jest specyfika tej muzyki i trzeba się z tym pogodzić. Dla polskich rockmanów najważniejszą postacią jest Franciszek Walicki, zwany ojcem polskiej muzyki rockowej. To dzięki niemu do dziś możemy słuchać nagrań takich zespołów jak Niebiesko-Czarni, SBB, Czerwono-Czarni czy klasyczny zespół bluesowy Beakout. Jego postać na stałe wpisała się do historii polskiej muzyki rozrywkowej.